วันเสาร์ที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2559

งานหลวง เวียงละกอน ได้ก็ดี ไม่มีก็ได้

จำนวนผู้เข้าชม URL Counter

านหลวงเวียงละกอน ย้อนกลับมาอีกปีแล้ว ด้วยสภาพเหมือนเดิม เงียบเชียบ วังเวง เหมือนกลัวคนจะมางาน เช่นนี้การมีงานหรือไม่มีก็ไม่ได้มีความหมายแตกต่างกัน ร้ายกว่านั้นอาการรีบร้อนจัดงานแบบลวกๆ ก็ชวนน่าสงสัยว่าจะเฉียดใกล้ข้อหาตำน้ำพริกละลายแม่น้ำ มีโกงมีกิน มีคอร์รัปชั่นหรือไม่
           
ดูเหมือนว่ามหกรรมปราบการโกงการคอร์รัปชั่นของรัฐบาลทหารที่พร่ำพูดว่าเป็นวาระแห่งชาติ “ต้องจัดการให้ได้” จะเป็นเพียงวิมานในอากาศ  เพราะนับวันการโกงกินโดยเฉพาะงบประมาณการจัดกิจกรรมหลวงดูจะเป็นหน้าขนมเค้กที่ออกาไนซ์ปาดหน้า เอางบประมาณมาละเลง แบ่งกันกินคนลำคำสองคำ อร่อยลิ้นอิ่มท้องกัน โดยไม่สนใจว่าผลของงานจะออกมา “คุ้ม” กับเงินที่ทุ่มลงไปหรือไม่
           
การจัดกิจกรรมเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจ กระตุ้นการท่องเที่ยว เป็นสิ่งที่ภาครัฐควรกระทำเพื่อให้เม็ดเงินได้ลงสู่ท้องถิ่น ยิ่งรายได้จากการท่องเที่ยวนั้นเม็ดเงินจะหมุนลงสู่ท้องถิ่นได้ในหลายมิติไม่ว่าจะเป็นผู้ประกอบการที่พัก โรงแรม ร้านอาหาร และบริการต่างๆ ซึ่งนั่นเป็นหลักการปกติหากกิจกรรมนั้นถูกจัดขึ้นอย่างที่มันควรจะเป็น
           
แล้วอะไรคือการจัดงานอย่างที่ควรจะเป็น
           
การจัดกิจกรรม งาน เพื่อวัตถุประสงค์อะไรก็ตามแต่ ควรจะมีการประชาสัมพันธ์ บอกกล่าวแต่เนิ่นๆ เพื่อให้แขกบ้านแขกเมือง คนต่างถิ่นนักท่องเที่ยวทั้งไทยและเทศได้วางแผนมาเยี่ยมมาเยือน  หรือหากเป็นงานที่เร่งด่วนไม่สามารถจัดแจงแถลงข่าวให้คนบ้านไกลได้รับรู้ แต่อย่างน้อยคนบ้านใกล้ คนในพื้นที่ คนต่างอำเภอในจังหวัดก็ควรจะได้รับรู้  ไม่ใช่จัดงานเพียงแค่ใช้งบประมาณ มีภาพถ่ายแปะในรายการ มีหลักฐานการเบิกจ่ายเงิน  นั่นก็เพียงพอแล้วหรือ
           
ผลลัพธ์ ผลสัมฤทธิ์จะเป็นอย่างไร คงไม่ใช่ประเด็นอีกต่อไป
           
ลำปางเองก็เจอเรื่องแบบนี้อยู่บ่อยครั้ง จนคนลำปางเอือมระอา คนลำปางในหลายอำเภอเพราะการประชาสัมพันธ์ที่ไปไม่ถึง งานหลักล้าน..แต่งบประชาสัมพันธ์หลักหมื่น 
           
ก่อนหน้านี้ประชาสัมพันธ์งานแค่ติดป้ายไวนิลข้างถนนไม่กี่ป้าย แต่มาวันนี้แม้แต่ป้ายไวนิลยังไม่เห็น เห็นก็เพียงอัพขึ้นเพจที่ไม่ใส่ใจจำนวนคนมองเห็น 
           
งานสินค้าดีจากต่างถิ่นต่างแดน ก็ได้งบประมาณหลวงเดินสายออกร้านมาก็หลายครั้ง แต่คนลำปางมากกมายก็ไม่รู้ว่ามีการจัดงาน ซึ่งนั่นย่อมหมายถึงโอกาสการซื้อการขายซึ่งเป็นเป้าประสงค์หลัก
           
งานหลวงเวียงละกอน เมื่อคราวที่จัดเมื่อวันที่ 3-4 ตุลาคม 2557 ที่เป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ถึงงบประมาณ 15 ล้านบาท สำหรับการจัดงานเพียง 3 วัน ที่แม้แต่คนในพื้นจัดงานที่อำเภอเกาะคาเองก็ยังไม่รู้ว่ามีงานยิ่งใหญ่อลังการ 
           
นั่นเป็นความจริงที่ปรากฏ และคาดหวังว่าความผิดพลาดในการประชาสัมพันธ์งานในครั้งนั้น จะเป็นบทเรียนให้ปรับปรุงในครั้งต่อไป        
           
แต่มาคราวนี้ มีการกำหนดจัดงานหลวงเวียงละกอนอีกครั้ง ในวันที่ 17-18 กรกฎาคมนี้ ซึ่งนับๆดูแล้วก็มีเวลาประชาสัมพันธ์งานเพียงไม่กี่วันที่จะถึงกำหนดวันจัดงาน  ในขณะที่การประชาสัมพันธ์ให้ผู้คนมาร่วมงานทั้งที่เป็นช่วงวันหยุดยาว แต่ข่าวสารเชิญชวนกลับเงียบเป็นเป่าสาก  ถามใครก็ไม่มีใครรู้ว่ามีงานแบบนี้จัดที่ลำปางด้วยเหรอ
           
แบบนี้ไม่เรียกว่าเสียดายเงิน แล้วจะเรียกว่าอะไรได้
           
หรือต้องการจัดกันเอง เที่ยวกันเอง กินกันเอง หากเป็นเช่นนั้นจริงก็ถือการป้องปราบการคอร์รัปชันก็คงเป็นการปิดตาข้างเดียว
           
เมื่อไหร่จะเลิกจัดงานแบบละลายงบ เมื่อนั้นประเทศไทยคงจะได้พัฒนากันอย่างจริงจังเสียที

(หนังสือพิมพ์ลานนาโพสต์  ฉบับที่ 1087 วันที่ 15 - 21 กรกฎาคม  2559)
Share:

0 ความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

18 ปี ลานนาโพสต์

.

.
ขับเคลื่อนโดย Blogger.

จำนวนการดูหน้าเว็บรวม

Theme Support