วันอาทิตย์ที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2559

ปีระกาในเมืองก๋าไก่ วันไหน ๆ ก็ไก่ขาว

จำนวนผู้เข้าชม Must See Places In Paris

อีกไม่ถึง 10 วัน เราก็จะเข้าสู่ปีนักษัตร “ระกา” กันแล้ว กำลังคิดเข้าข้างตัวเองว่า ปีหน้านี้น่าจะเป็นปีของลำปางโดยแท้ คือคิดอยากให้มีสิ่งดี ๆ เกิดขึ้นกับเมืองของเราว่าอย่างนั้นเถอะ
           
เพราะจะว่าไป ไก่คือสัญลักษณ์ของเมืองลำปางที่เราพบเห็นมากที่สุด จริง ๆ รถม้านั่นก็ใช่ แต่รถม้าเป็นดังสัญลักษณ์ทางการท่องเที่ยว ไม่เหมือนสัญลักษณ์รูปไก่ขาวที่เห็นบ่อย ๆ ในชีวิตประจำวันอย่างตราสัญลักษณ์ของเทศบาลนครลำปาง ตราไก่นี้แทรกแซมอยู่ทุกแห่งหน บางครั้งเราอาจจะผ่านมันไปแบบชินตา ลองสังเกตดูสิ ตั้งแต่ถังขยะ เสาของสะพานโคมไฟริมแม่น้ำ แบริเออร์แบ่งช่องจราจรทุกแห่งหนล้วนมีแต่ไก่ อ้อ...ชามกับถ้วยน้ำจิ้มนั่นก็ด้วยมีก็แต่เพียงฝาท่อระบายน้ำเท่านั้น ที่เป็นรูปรถม้า
           
ไก่ขาวถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ของลำปางมาช้านาน มีที่มาจาก “กุกกุฏนคร” ซึ่งเป็นอีกชื่อหนึ่งของลำปาง แปลว่า เมืองไก่ขัน ชื่อนี้มีตำนานเล่าว่า เมื่อครั้งพุทธกาล สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสด็จมาประทับ ณ เมืองลำปาง พระอินทร์ทราบข่าวจึงแปลงเป็นไก่ขาว เพื่อขันปลุกพระพุทธองค์ให้ตื่นขึ้นมาปฏิบัติภารกิจ ทั้งยังเป็นห่วงว่าชาวเมืองลำปางจะตื่นขึ้นมาใส่บาตรพระพุทธองค์ไม่ทัน จึงขันปลุกชาวบ้านให้ตื่นมาหุงหาอาหารเตรียมใส่บาตรด้วย

บางตำนานก็กล่าวว่า ช่วงที่สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสด็จมาประทับที่เมืองลำปาง พระอินทร์ได้เนรมิตไก่ขาวให้คอยขันเพื่อแจ้งให้ฤาษีทราบว่า พระพุทธองค์ได้เสวยภัตตาหารที่ถวายให้แล้ว

ส่วนชามตราไก่นั้นมาทีหลัง อันที่จริงชามไก่มีต้นกำเนิดในประเทศจีน โดยชาวจีนแคะ ตำบลกอปี อำเภอไท้ปู มณฑลกวางตุ้ง และชาวจีนแต้จิ๋ว นอกจากจะใช้ในประเทศจีนแล้ว ชามไก่ยังเป็นสินค้าส่งไปจำหน่ายแก่ชาวจีนโพ้นทะเลด้วย ดังนั้น ส่วนหนึ่งจึงถูกส่งมายังประเทศไทย ซึ่งมีชาวจีน โดยเฉพาะชาวจีนแต้จิ๋วและชาวจีนแคะอาศัยอยู่จำนวนมาก

ภาษาจีนแคะ หรือฮากกา เรียกชามไก่ว่า แกกุงหว่อน ภาษาแต้จิ๋วเรียก โกยอั้ว ด้านภาษาจีนกลางเรียก จีหว๋าน ภาพวาดไก่ในชามก็มีลักษณะแตกต่างกันไป เช่น ไก่เตี้ย ไก่เดินเยื้องย่าง ไก่วิ่ง ไก่อ้วน ไก่สีแดงสด อย่างไรก็ตาม ชามไก่ทุกวันนี้เราจะพบว่าไม่ค่อยมีแบบแผนเท่าใดนัก ลักษณะไก่สีชมพู หางสีน้ำเงิน บ้างก็ตัวสีแดง หางสีดำ

อันที่จริงหากเป็นชามไก่ดั้งเดิม จะมีการวาดลวดลายดังนี้ ไก่จะมีขนคอและตัวสีส้ม หางและขาสีดำ เดินบนหญ้าสีเขียว มีดอกเบญจมาศสีชมพูอมม่วง ใบสีเขียวตัดเส้นด้วยสีดำอยู่ด้านซ้าย มีต้นกล้วย 1 ต้นสีเขียว ตัดเส้นด้วยสีดำอยู่ด้านขวา บางใบจะมีค้างคาวห้อยหัวอยู่ฝั่งตรงข้ามกับไก่ มีดอกไม้ใบไม้เล็ก ๆ แต้มก้นชามด้านใน ซึ่งก็คือดอกจิกนั่นเอง

ชามตราไก่ที่ยังคงไว้ซึ่งขนบการวาดลวดลายแบบโบราณ รายละเอียดมากมายเช่นนี้ หากเป็นจังหวัดอื่นคงไม่มีให้เห็น แต่เมืองลำปางยังมีบางโรงงานผลิตอยู่ และราคาก็อาจจะสูงสักหน่อย

ไก่ยังเป็นอาหารเช้าแสนวิเศษ สังเกตไหมว่า ลำปางเป็นเมืองที่กินข้าวมันไก่กันจริงจัง เรามีร้านข้าวมันไก่ตั้งอยู่บนถนนแทบทุกสาย ช่วงเทศกาลทีไร นักท่องเที่ยวแน่นขนัดแทบทุกร้าน แสดงว่าไก่ของเรานั้น ขาวจริง อร่อยจริง

ในเมืองที่อะไร ๆ ก็ไก่ ปีระกาฟ้าใหม่นี้ มาดูกันว่าจะมีอะไรดี ๆ เกิดขึ้นกับเมืองของเราบ้าง
           
(หนังสือพิมพ์ลานนาโพสต์  ฉบับที่ 1110 วันที่  23 ธันวาคม 2559 - 5 มกราคม 2560 )
Share:

0 ความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

18 ปี ลานนาโพสต์

.

.
ขับเคลื่อนโดย Blogger.

จำนวนการดูหน้าเว็บรวม

Theme Support